X Dosyası.

Düşünmeden yaşanılabiliyormuş. Yüzeysel faaliyetleri, günlük koşturmacaların arasında farkında olmakla olmamak arasında yerine getirip, kulağımızı diğer çığlıklara karşı tıkayıp, içimizdekilerin çekiştirip durmalarına da umursamayarak yaşanılıyormuş. Suyun altında kumlara en yakın yüzmek ve gökyüzünden su yüzeyine yayılan güneşin uva ve bilimum faktörlü ışınlarından uzak kalmayı yeğlerken, şimdi 180 derece dönmüş durumdayım ve kendimi yüzeyde buluyorum. Artık, nefes alacağımı düşünürken, bir dolu kalabalığın içinde bunu yapmak pek mümkün görünmüyor. Herkes burda. Hiç bir şey, kimseye yetmiyor, kimse aradığını bulamıyor, üstelik ne aradığını da bilmiyor. Pek çok soru işareti dalgaların arasında gezinip duruyor. İnanan ve güvenen yok, paylaşan da öyle. Bir zaman daha böyle geçecek ve sanırım bir sabah güneş doğduğunda, ben o günün, beklediğim gün olduğunu bileceğim ve uyanacağım.
3 Comments:
İki önceki yazınla da bağlantılı deepness.. Kimse ne yapacağını bilmiyor.. Düşünmeden yaşayanların canı sıkılmıyor en azından galiba :)
Kendini irdelemekten yorulmak var bir de, ya da içini okumaktan dışına yazamamak.. Kurumak, çölleşmek bir yerde. Bundan rahatsız oluyorsak, çıkış yolu var demektir bence. (Pozitif bir iki kelime yazmasam olmaz:) )
Aa lütfen.. Pozitif yazanları seviyom ben :)
Yorum Gönder
<< Home