Pazar, Nisan 30, 2006

İyilik, sağlık...

Birdenbire içimde oluşuveren ağrıyı, 2 haftadır çekiyorum. Önce direndim doktora gitmemekte, sonra mecbur kaldım, (işlerimi etkilemeye başlamıştı, kendimi düşündüğümden değil) gittim, stressle gelen bir durum teşhisiyle mevcut bir ilaçla geri yollandım, onu bir kaç gün kullandım, fakat ağrıya dayanamadığım bir anda işyeri hekimine tekrar gittim, bana acilen bir ağrı kesici yapmasını artık dayanamadığımı söyledim. Hemşire hiç acıtmadan iğneyi yaptı, ofise döndüm. Ertesi gün ağrı hala geçmeyince aynı doktora gittim, bu sefer başka bir uzaman gönderdi, o da bir takım ilaçlar yazarak beni ofise gönderdi. Bir torba ilaçla başbaşa kaldım, başladım kullanmaya, ağrı devam ediyor tabi ki.. Bu sefer mevcut ağrının yanında, değişik bir ağrı çeşidi ile de mücadele etmeye başladım. Geceleri uyanmaya başladım, resmen ağrıdan kıvranıyordum, uyumama imkan vermiyordu. Ağrı çeşidi bir iken, iki oluverdi. İkinci ağrının özelliği, 3. doktorun verdiği ilaçları aldıktan yarım saat sonrasında başlıyor olmasıydı. Dünden itibaren o ilaçları almayı bıraktım. Birinci ağrı devam ediyor ara ara, ikinci ağrı ise geçti gibi. gece ilk defa rahat uyudum. Sadece saat 01:30 gibi birdenbire uyandım. Kendimi dinledim, ağrı derinden, sakin sakin devam ediyordu. Bir süre bekledim, yataktan kalkmaya halim yoktu. Sonra tekrar dalmışım. Bugün ise, zaman zaman yükselen şiddetlerde devam etti sözkonusu oluşum. İyi bir ikili olduk, herhalde böyle yaşayıp gideceğiz onunla. Doktor yarın bazı testler yapacak, klinik bulgularla, anlattığım şikayetler arasında bir senkronizasyon olmadığını söyledi dün. Şu raporları bitirdiğimde, kendimi bırakıvereceğimi söyledim ben de. Çünkü bu testlerle uğraşacak gücüm kalmadı aslında. Moral olarak da beni olumsuz yönde etkilediği için, dayanamamaya başladım, bu kadar uzun süren bir hastalık halindan nefret etmeye başladım. Bana uygun bir ruh hali değil çünkü. Çevremdekilere gülümsemek istiyorum. Şikayet etmekten de zerre kadar hoşlanmadığım için, kimseye anlatmadım derdimi. ( Gerçi 4 ayrı doktora aynı şeyleri anlatmak sayılmazsa tabii) Herkesin kendine göre derdi var. Benimkini de dinlemiş olmakla, ben onlara birşey vermeyeceğim sonuçta. Bana birisi anlatsa dinler miyim, dinlerim tabii, o ayrı birşey. Ben sadece kendi olumsuzluklarımdan, başkalarını uzak tutmaya çalışıyorum.
Gelelim yarın sabaha, işlerim beni bekliyor olacak, söz konusu oluşum da benle birlikte onlarla uğraşacak. Bakalım beni ne zaman terkedecek, sadakati sevdiğimi duymuş veya anlamış olmalı... :)

8 Comments:

Blogger Ufuk Ilter said...

Deepness, geçmiş olsun.. Ne zamandır ilgilenmemekle hasta bir arkadaşıma geçmiş olsun bile diyemez hale gelmişim.. En son seni bıraktıımda sadece elinde bir kesik vardı :). İnsanın bazen dengesi bozuluyor galiba.. Ama.. Olmas. Bak sezon açıldı.. Türkiye sizlerden hizmet ve gelir bekliyor :)

1/5/06 15:17  
Blogger Age35 said...

Çok geçmiş olsun.İnşallah önemli bir şey yoktur...

1/5/06 23:37  
Blogger deepness said...

Ufuk, Age35 çok teşekkür ediyorum ince sözlerinize...

1/5/06 23:50  
Blogger Unknown said...

geçmiş olsun.O kadar doktor gezinmek,sürünmek en zoru zaten!

4/5/06 14:09  
Blogger Ufuk Ilter said...

İyileştin mi? :)

4/5/06 16:34  
Blogger Suat Saygın said...

Geçmiş olsun, fiziksel bir sıkıntı var gibi görünüyor. İki hafta süren ağrı stresten kaynaklanmasa gerek. Tekrar geçmiş olsun.

4/5/06 23:22  
Blogger cenkunal said...

Geçmiş olsun;Allah şifa versin.
Herşey bizi Yaratanîn kudretinde.İnşallah şifayı da verir.

4/5/06 23:51  
Blogger deepness said...

Meltem; teşekkürler, hakikaten doktorlara anlatıp durmaktan yorulmuştum aynı şeyleri..

Ufuk; iyileşmek istiyorum artık:)ben iyiyim, ama bedenim hala buna direniyor..

Suat;İyi dileklerin için teşekkür ederim, yakında hepsi geçecek, inanıyorum.

Cenk; sağlık çok değerli, Allah kimseye ciddi sağlık dertleri vermesin. Hele moralden bile etkilenen hastalıklar, dayanmak ne zor.

5/5/06 01:46  

Yorum Gönder

<< Home