Salı, Mart 06, 2007

Deli gibi... (ama deli değil)

Yaşam, hissedebilme şansına eriştiğimiz bir kaç nadir andan oluşuyor. Yaşadıktan sonra geriye dönüp baktığımda hatırlayabileceğim, bir kaç mutlu an. Sanki, bütün yaptıklarım onlar için, bütün yorulduklarımın yerine saydığım bir huzur iç çekişi gibi. Hatırlandığında içimi ısıtan, tertemiz, benzersiz, değerli anlar.

...

Bir de çivinin çiviyi sökme mevzusu var. Çivinin sökülmesi gerekiyorsa bu niye bir başka çiviyle olsun ki? Bırakın, çivi yerinde kalsın, asla sökülmesin...

Bir de bu Cem Özkan güzel yazmış ve söylemiş hakikaten. Sözler ortada, eklenecek birşey tadını bozabilir.


Dön Bana

Üzülürüm yine
Resmini görünce
Maziye bakarak

Vazgeçemem senden
Bir ömür geçse böyle
Ardından yalvararak

Unuturum sandım
Zamana bırakınca
Seni nasıl sevdiğimi

Ama bugün yine
Söylüyorum hep aynı
Hep aynı şeyi

Dön bana yeniden ne olur
Sev beni yeniden ne olur
Al beni yanına ne olur
Dön bana yeniden ne olur
Ne olur...

0 Comments:

Yorum Gönder

<< Home